ตลาดน้ำ 100 ปี คลองสวน



การเดินทางจากหนองจอกไปสู่ตลาดฯ ของผมเป็นไปด้วยความยากลำบากเพราะอุตริวิ่งเข้าทางลัด
ดังนั้นจะไม่ขอแนะนำเส้นทางกการเดินทาง บอกไว้เพียงคร่าวๆว่าบางช่วงของการเดินทางอาจจะ
มีน้ำท่วม และมีด่านตำรวจตรวจฐานะประชาชนบ้างตามสัทธา ผมจะไปเริ่มตรงที่จอดรถฝุ่นตลบเลย
ก็แล้วกัน

ป้ายประวัติฯ

ไปถึงก็เข้าตลาดเลย เห็นป้ายนี้ DTAC เขาทำไว้ให้ แต่ผม crop รูปเพื่อไม่เป็นการโฆษณาเกินไป
พออ่านประวัติกันคร่าวๆแล้วก็เดินเข้าตลาดกันเลยละกัน

ร้านขายของเล่นยุค 60 (ส่วนใหญ่ทำด้วยเหล็ก)

วันที่ผมเข้าไปเห็นเขาว่ากันว่าเป็นวันธรรมดาซึ่งชาวบ้านเขาไปวันเสาร์-อาทิตย์กันส่วนใหญ่
ก็ดีเหมือนกันผมไม่ชอบคนมากแออัดยัดเยียดอย่างนั้นมันร้อนจนพุงละลาย
ผมพาลูกกับหลานไปด้วย เจอร้านขายของเล่นที่ทำจากเหล็ก ในวัยเด็กผมมีโอกาสเล่นอยู่บ้าง
แต่ก็น้อยแล้ว มาเห็นอีกทีก็ตื่นตาตื่นใจดีเหมือนกัน ทีแรกก่อนที่จะเข้าไปดูร้านนี้
ไม่เห็นมีคนจะสนใจเลยนะ แต่พอผมเข้าไปเม้าท์กับเจ้าของร้านแล้วก็ให้ลูกเล่นของเล่น(ฟรี)
ซึ่งเป็นแผนเสริมของผม(ไม่ได้ซื้อ) แต่ก็ถ่ายรูปเก็บไว้ให้ลูกดู ส่วนที่คุณได้ดูกันคือของแถม
ร้านนี้มีของเล่นที่ผมเคยเห็นว่าที่อื่นขายแพงกว่าที่นี่หลายๆอย่างนะ ถ้าใครชอบสะสมก็ลองไปดู
อาจจะได้ของเล่นที่ดีและถูกใจ ทุกชิ้นเปนของทำขึ้นใหม่ครับ เจ้าของอัทยาสัยดีตามประสา
แม่ค้าที่ดี

ทางเดินในตลาด 1

การเดินในตลาดวันนั้นก็สะดวกเพราะว่าเป็นวันธรรมดาอย่างที่บอกไว้ก่อนนี้
เวลาไปไหนสิ่งที่ผมทำคือ “ช๊อปปิ้งด้วยสายตา” ผมชอบมองว่าเขาทำอะไรกัน
ขายอะไรกัน อยู่ยังไงกัน แต่ไม่ถึงขั้นเสือกว่าเขาคุยอะไรกัน จำพวกสุดท้ายนั้น
อย่าคาดหวังว่าผมจะมีมาเล่าให้รับรู้กัน

ทางเดินในตลาด 2

ผมเห็นร้านขายปลาสลิดที่เขาว่าขึ้นชื่อ มีร้านขายโชวห่วยแบบเก่าๆโบราณๆ
ที่เราบางคนอาจจะได้เห็นกันสมัยยังเป็นเด็กๆ (กลุ่มที่เรียกว่า “เรา”ในที่นี้-
ควรจะมีอายุตั้งแต่ 35 ขึ้นไป) มีร้านขายของเล่นล่อหูล่อตาเด็กอยู่พอควร
ใครที่คิดจะอุ้มลูกหลานที่มีนิสัยบ้าของเล่นให้ระมัดระวัง หรือไม่ก็ปล่อยผีบ้าง
สักวันเตรียมตังค์ไปซื้อให้เขาบ้างเป็นการบำบัดความไคร่ของเด็กตาดำๆ

ทางเดินในตลาด 3

ร้านขายข้าวโพดปิ้ง

เดินต่อไปเจอคุณอาคนนึ่งยืนปิ้งข้าวโพด จริงๆแล้วไม่ชอบกินข้าวโพดเพราะ
ฟันไม่ดี(ไม่ใช่ฟันไม่เป็น) เคี้ยวแล้วมันติดฟันรู้สึกสกปรกแล้วก็ไม่อยากยืน
แคะฟันต่อหน้าประชาชน ที่ถ่ายภาพเก็บไว้เพราะคิดว่า ทุกอาชีพก็มีความสวยงาม
ของเขาเหมือนกัน

ภาพคลองปลายตลาดที่ยังเป็นสวน

ตลาดนี้ไม่ยาวมากนัก ดูแล้วจะสั้นที่สุดเลยหรือเปล่าตั้งแต่ได้ไปมาหลายๆทีนะ
เดินไม่มากก็มาสุดทางเสียแล้ว ที่สุดทางนี้จะเจอสะพานปูนใช้เดินข้ามไปอีกฝั่ง
ที่เห็นว่าเป็นวัด(ถ้าจำไม่ผิด) ผมก็เอาลูกเอาหลานขึ้นไปถ่ายรูปกัน คนไม่ค่อย
มีกันหรอก ถ่ายสบายดี หนัไปทางตลาดก็จะเห็นหลังคาของบ้านเรือนข้างล่างที่
เป็นตลาดเรียงเป็นทางยาวสัก 200 เมตรได้มั้ง หันกลับไปอีกทางก็ได้ภาพนี้มาฝาก
เป็นภาพสวนที่สบายตา

ผมไม่ใช่คนที่มีรสนิยมในการกิน ดังนั้นก็ขอโทษด้วยที่ไม่รู้ว่าจะแนะนะ
ว่าไปถึงที่นั่นแล้วต้องกินอะไร แต่พี่สะไภ้ผมเขาซื้อยำมะม่วงติดกลับมา
ซึ่งผมลองชิมดูปรากฎว่ามันก็อร่อยดี ใส่ปลากรอบมาด้วย ชิมไปชิมมา
หมดไปครึ่งชาม ทุกคนมองค้อนเชียว…


About these ads